Boş Konuşulan Bir Mecliste Oturulursa
Dualar
Müslümanlar bir araya geldiklerinde mümkün mertebe dünyalarına ve ahiretlerine faydası olmayan her türlü lüzumsuz söz ve davranışlardan sakınmalıdırlar. Bilerek veya bilmeyerek herhangi bir kul hakkı ihlalinde bulunmuşlarsa, hak sahiplerine haklarını ödeyerek helallik almalıdırlar. Ayrıca bulundukları meclisi terk etmeden önce,  hata ve kusurlarından dolayı Yüce Allah’tan af ve mağfiret dilemelidirler.
 
Sevgili Peygamberimiz, kendileri bu tür günah ve kusurlardan uzak oldukları halde, meclisten ayrılmadan önce dua etmişler, tövbe istiğfarda bulunmuşlar, böylece ümmetine de örnek olmuşlardır. Bu bakımdan meclislerden ve toplantı yerlerinden ayrılmazdan önce dua etmek, tövbe istiğfarda bulunmak müntahaptır. Yapılacak bu duaların Peygamberimizin yapmış olduğu dualardan seçilmesi ise daha faziletlidir. Ayrıca sahabe-i kiram bulundukları meclisleri terk etmeden önce Kur’an-ı Kerim’in Asr suresini de okurlardı.
 
Sahabeden Ebu Hureyre (r.a.) diyor ki; “Resulullah (s.a.s.) şoyle buyurdular:

“Kim, malâyânî (faydasız ve luzumsuz) konuşmaların çok olduğu bir mecliste oturur da, oradan ayrılmadan önce şuduayı okursa, o mecliste işlemiş olduğu kusur ve günahları (kul hakları hariç) bağışlanır:

سُبْحَانَكَ اَللّٰهُمَّ وَبِحَمْدِكَ أشْهَدُ أَنْ لٰاإِلٰهَ إِلاّٰ أَنْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إلِيَكَْ

Okunuşu: “Subhanekellahumme ve bihamdike eşheduella ilahe illa ente estağfiruke ve etubu ileyke


Anlamı: “Allah’ım! Seni her türlü noksan sıfatlardan tenzihve hamdinle tesbih ederim. Senden başka ilâh olmadığınakesinlikle şehâdet ederim. Senden bağışlanmamı diler ve sana tövbe ederim.”

(Tirmizi, De’avat 38; bk. Ebu Davud, Edeb, 27)